42, 43.
Taixu całkowicie poświęcił się nauczaniu mnichów na seminariach w Wuchang i Amoy. Pod koniec 1931 r. otworzył nowe seminarium w pobliżu Chongqingu. Mnisi i laicy z tych seminariów będą dla niego silnym wsparciem w przyszłościHolmes Welch, The Buddhist Revival in China. Str. 44.
W grudniu 1945 r. został przewodniczącym Komisji do Zreorganizowania Chińskiego Buddyzmu (Zhongguo fojiao zhengli weiyuanhui). W trzyosobowym stałym komitecie byli Taixu, jego świecki uczeń Li Zikuan oraz Żyjący Budda (Hutuktu) Zhangjia. Zaplanowano konferencję na 26 maja 1947 r.
Dnia 17 marca 1947 r. Taixu zmarł. Przyczyną był udar spowodowany wysokim ciśnieniem krwi.
Znaczenie Taixu Taixu jest uważany za najważniejszą postać w historii nowoczesnego chińskiego buddyzmu, mimo tego, że zasadniczo przez całe życie był liderem małych dysydenckich frakcji. Do czasu jego śmierci, idee, które propagował i działalność nie miały większego wpływu na zdecydowana większość mnichów i wyznawców. Znaczenie Taixu leży najwyraźniej w tym, co uosabiał: a więc w próbie odpowiedzi na problemy modernizacyjne buddyzmu chińskiego oraz w reakcji chińskich buddystów na ZachódHolmes Welch, The Buddhist Revival in China. Str. 51.