Historycznie był głównym językiem Sułtanatu Ternate, regionalnej potęgi politycznej. Pełnił funkcję lingua franca północnych Moluków, a także stanowił źródło zapożyczeń we wschodniej Indonezji. Współcześnie w roli lingua franca zastępują go niespokrewnione odmiany malajskiego (o pochodzeniu austronezyjskim): malajski wyspy Ternate i indonezyjski. Uważany za zagrożony wymarciem, intensywność jego użycia wśród mieszkańców Ternate zmalała na skutek presji ze strony powyższych języków. W szerszym użyciu zachował się jedynie w odrębnej kulturowo północnej części wyspy. Wskutek kontaktu językowego przejął wiele austronezyjskich cech gramatyki.
W ternate zidentyfikowano zapożyczenia leksykalne z malajskiego, portugalskiego, niderlandzkiego, angielskiego i jawajskiego. Za pośrednictwem malajskiego zapożyczył słownictwo z obszaru Azji Południowej. W okresie od XVI do XVII w. państwo Ternate znajdowało się pod kontrolą portugalską. Na wyspie Ternate był niegdyś używany język kreolski na bazie portugalskiego („ternateño”). Od XVII w. ternate wchodził w kontakt z językiem niderlandzkim.