W 1933 przewidywany na stanowisko dyrektora wrocławskiego muzeum nie otrzymał tej nominacji z powodu anty-nazistowskich przekonań politycznych oraz wypowiedzi i zainteresowań badawczych sztuką nowoczesną. Zwolniony z muzeum 31 sierpnia 1934. Następnie był pracownikiem konserwatora zabytków prowincji dolnośląskiej. Jako „nieodpowiedzialny” oficer zwolniony z wojska na początku II wojny światowej. W ostatnich latach wojny pracował (na zlecenie gubernatora Hansa Franka) nad twórczością Wita Stosza (liczący trzy tomy manuskrypt spłonął wraz z biblioteką we wrocławskim domu Klossa po jego śmierci). W lutym 1945 popełnił samobójstwo; pochowany jest w ogródku posesji nr 4. na ulicy Akacjowej we Wrocławiu.
Publikacje Die Entwicklung des deutschen und niederländischen Holzschnittstils im 15. Jahrhundert. Beiträge zu einer Geschichte der Sehformen. Dissertation, München 1923. Das Breslauer Evangelistar R. 509 und die Entwicklung der Filigraninitiale. In: Jahrbuch für Kunstwissenschaft, München 1928, S. 192–205. Michael Willmann. Leben und Werke eines deutschen Barockmalers, Breslau 1934. Die schlesische Buchmalerei des Mittelalters. Deutscher Verein für Kunstwissenschaft, Berlin 1942. Drei unbekannte Bilderhandschriften aus der Blütezeit der böhmischen Malerei.