Senglang szerzył nauki szkoły w Sheshan (dzisiejsza prowincja Jiangsu). Podobno sam cesarz Wu z dynastii Liang pod wpływem jego nauk przestał się interesować naukami satjasiddhi i zwrócił się w stronę madhjamiki. Wysłał także dziesięciu mnichów, aby zostali jego uczniami. Z tych mnichów jedynie Sengquan okazał się wartościowym uczniem i spadkobiercą nauk. Również i on pozostał w Sheshan, gdzie przekazał nauki Falangowi. Falang w początkowym okresie przebywał w górach, jednak w 558 r. udał się do stolicy Jianye, gdzie żył w klasztorze Xinghuang. Aby ożywić zainteresowanie naukami sanlun zaatakował nauki popularnej wówczas tradycji satjasiddhi twierdząc, że w rzeczywistości jest to tylko hinajana, która w dodatku dezinformuje ludzi zainteresowanych znaczeniem "pustki". W stolicy słuchało go tysiące ludzi i stopniowo zainteresowanie madhjamiką zaczęło wzrastać. Również kolejny cesarz Jianwen zaczął wspierać FalangaKenneth Ch’en. Buddhism in China. Str. 131, 132.