Józef KopećW ewidencji wojskowej był określany jako „Józef II Kopeć” dla odróżnienia od innych oficerów o tym imieniu i nazwisku, w tym Józefa I Kopcia, ur. 4 marca 1893. (ur. 14 sierpnia 1893, zm. 1947) – kapitan administracji Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Życiorys Urodził się 14 sierpnia 1893 w Łazach jako syn Heleny i Michała. Przed 1914 został nauczycielem ludowym.

Po wybuchu I wojny światowej został żołnierzem Legionów Polskich i służył w 4 pułku piechoty. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia podporucznika.

Został zweryfikowany awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był oficerem 71 pułku piechoty w tymczasowym stanie przydzielony do Referatu Osad Żołnierskich Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V. W 1924 był oficerem 20 pułku piechoty w Krakowie. W 1928 służył w 33 pułku piechoty w Łomży. W 1932 roku został przeniesiony do Komendy Miasta Przemyśl. W komendzie pełnił funkcję referenta oświatowego garnizonu i Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu. W tym mieście należał do Polskiego Białego Krzyża, zasiadł w zarządzie Polskiego Towarzystwa Śpiewaczego „Echo”. Był główny redaktorem wydawnictwa pamiątkowego w formie dwuczęściowej publikacji pt. „Oświata - to potęga”.