Henry Barraud (ur. 23 kwietnia 1900 w Bordeaux, zm. 28 grudnia 1997 w Paryżu) – francuski kompozytor.

Życiorys Muzyki uczył się początkowo samodzielnie, w większej części nieregularnie. W młodości pracował w rodzinnym biznesie winiarskim i dopiero w 1926 roku wstąpił do Konserwatorium Paryskiego, gdzie kształcił się u Paula Dukasa, Louisa Auberta i Georgesa Caussade. Szybko został jednak wyrzucony z uczelni, gdyż jego awangardowe kompozycje nie spodobały się gronu pedagogicznemu. Należał do założonego przez Pierre’a-Octave Ferrouda ugrupowania artystycznego Le Triton. Podczas II wojny światowej pracował w radiostacji francuskiego ruchu oporu. W latach 1948–1965 był dyrektorem muzycznym radia francuskiego. Odznaczony komandorią Orderu Sztuki i Literatury (1994).

Jako kompozytor był umiarkowanym tradycjonalistą, poszukującym nowych środków wyrazu muzycznego, wolnych od konwencji harmonicznych i kontrapunktycznych typowych dla neoklasycyzmu. W swojej twórczości nawiązywał do średniowiecznego modalizmu, posługiwał się także techniką dodekafoniczną. Komponował opery, balety, muzykę filmową i radiową. Napisał m.in.