Narodowy Ogród Botaniczny Łotwy (łot. Nacionālais botāniskais dārzs Salaspilī) – ogród botaniczny znajdujący się w Salaspils.
Historia Początek istnienia ogrodu sięga 1836 roku, gdy powstała firma ogrodnicza Christiana Wilhelma Schocha, właściciela sklepu ogrodniczego w Rydze i szkółki niedaleko Rygi. Początkowo zlokalizowano ją w Ganību Dambis, a potem w 1898 roku przeniesiono ją do Salaspils. Rośliny sprowadzano z Europy Zachodniej. Przed I wojną światową sprzedawano rocznie 50–60 tysięcy drzewek owocowych i ozdobnych ogrodnikom z Łotwy i europejskiej części Rosji. W 1919 roku firmę kupił Pēteris Balodis. W tym czasie szkółka w Salaspils była największą tego typu firmą w krajach bałtyckich. Przed końcem II wojny światowej po nacjonalizacji jesienią 1944 roku powstała tu państwowa szkółka doświadczalna, która w 1947 roku zmieniła nazwę na „ogrodniczą stację doświadczalną”. Z inicjatywy jej pracowników 1 września 1956 roku utworzono w Salaspils Ogród Botaniczny Akademii Nauk, wykorzystując bogate zbiory roślin ze szkółki. W 1968 roku ogród otrzymał status Instytutu Badań Naukowych. Po odzyskaniu niepodległości przez Łotwę w 1992 roku przyznano mu status Narodowego Ogrodu Botanicznego.