W następstwie zarządzania Wittenbergą Dobschütz został niedługo później gubernatorem Drezna.. Wkrótce Tauentzien otrzymał rozkaz zdobycia Magdeburga. Z powodu opóźnienia w ogłoszeniu kapitulacji mógł on wkroczyć do miasta dopiero 24 maja 1814 roku.
Po podpisaniu pokoju paryskiego Tauentzien wrócił do Berlina, gdzie 7 sierpnia 1814 roku został mianowany dowódcą generalnym terenów na prawym brzegu Łaby oraz Pomorza. Nie brał udziału w walkach kampanii w 1815 roku. Na jej początku powierzono mu dowództwo nad VI Korpusem Armijnym, jednak gdy wprowadził wojska do Francji działania wojenne już się zakończyły. Po powrocie, 3 października ponownie przekazano mu stanowisko dowódcy generalnego nad Łabą i na Pomorzu. 14 lutego 1816 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Marii Teresy. 3 kwietnia 1820 roku, po likwidacji dotychczas zajmowanego stanowiska Tauentzien został mianowany dowódcą III Korpusu Armijnego. W tym samym roku odbył na zlecenie pruskiego króla dwie podróże dyplomatyczne do Londynu i Paryża, związane ze śmiercią króla Wielkiej Brytanii i Irlandii Jerzego III. W 1823 roku Tauentzien objął funkcję szefa 20. Pułku Piechoty.