Ucieczka i śmierć 24 czerwca 1944 roku Zimetbaum, w kombinezonie roboczym niosąca umywalkę, uciekła z Auschwitz z Galińskim, który „eskortował” ją przebrany w mundur esesmana. Mundur oraz broń Galiński otrzymał od Edwarda Lubuscha, który często pomagał więźniom. Pierwotnie para planowała udać się do Zakopanego, gdzie mieszkała siostra Kielara, ale w trakcie ucieczki zmienili plany decydując przedostać się przez granicę na Słowację do krewnych Mali Zimetbaum. 6 lub 7 lipca 1944 roku w Beskidzie Żywieckim natknęli się na niemiecki patrol, który najpierw zatrzymał Zimetbaum, a następnie Galińskiego. Rozpoznanych jako uciekinierów odstawiono najpierw do Bielska, a następnie do KL Auschwitz I, gdzie osadzono ich w osobnych celach w bloku 11, tzw. „Bloku śmierci”. Za próbę ucieczki zostali skazani na śmierć przez powieszenie. Na ścianie w celi nr 20. „Bloku śmierci” w Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu można przeczytać tekst zawierający nazwiska, numery obozowe oraz datę ostatniego dnia spędzonego na wolności po ucieczce pary z obozu: „531 Galiński Edward + 6. VII. 1944r. 19 880 Mally Zimetbaum +”, którego autorem jest najprawdopodobniej Galiński.