Pod koniec lutego 1920 wsiada na statek do Ameryki Południowej, na początku kwietnia wyrusza w Peru, jesienią tego samego roku przybywa do Panamy, gdzie została zatrudniona w zarządzie Kanału Panamskiego jako tłumacz przysięgły. Od marca do lipca 1921 podróżowała po Ameryce Środkowej i Meksyku, w sierpniu dociera do San Francisco, skąd wyrusza na Hawaje, tam otrzymuje swoją powieść Mein Kleiner Chinese, która została wydana w Dreźnie w tym samym roku. W latach 1922–1923 przebywała w Japonii, gdzie przyjęła pracę w ambasadzie Niemiec, podróżowała po kraju i spotykała się z intelektualistami i artystami. thumb|left|Alma Karlin, przed 1927 W drugiej połowie 1923 podróżowała po Korei, Mandżurii i Chinach, a następnie do Formozy, gdzie spotyka łowców głów. Z Hongkongu wyrusza do Australii, a po drodze odwiedza Manilę, stolicę Filipin, Borneo, Pearl Islands, indonezyjską wyspę Celebes, Wyspę Thursday, a następnie dociera do Sydney i Adelaide.
W latach 1924–1926 odwiedziła Auckland w Nowej Zelandii, skąd przeniosła się na wyspy Pacyfiku. Żyła pośród tubylców na wyspach Fidżi, Nowej Kaledonii, Nowych Hebrydach, Wyspach Karolińskich i Nowej Gwinei, gdzie zachorowała ma malarię i czerwonkę tropikalną i uciekła przed plemieniem kanibali.