Morfologia Średniej wielkości czapla o długości ciała 50–55 cm. U dorosłych ptaków głowa jest czarna, z charakterystycznym białym obramowaniem oczu. Kark jest czarny z charakterystyczną żółtą plamą od spodu. Podbródek jest biały, a szyja brązowa. Grzbiet jest ciemnobrązowy z białymi plamami, czasami niewidocznymi. Skrzydła są brązowe, ogon ciemnobrązowy. Młode ptaki są barwy ciemnobrązowej z licznymi plamami jaśniejszego koloru. Nie mają charakterystycznych plam koloru białego.
Tryb życia Osobniki dorosłe żerują głównie w nocy, spacerując wzdłuż zbiorników i cieków wodnych, lub stojąc w trzcinach. Jego dieta jest słabo poznana, prawdopodobnie zjada małe ryby, płazy, mięczaki, skorupiaki i owady.
Okres lęgowy zależy od obszaru występowania i występujących tam okresów wylewania rzek.
Status IUCN uznaje czaplowrona białogrzbietego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2018 roku organizacja Wetlands International szacowała liczebność światowej populacji na 25–100 tysięcy osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy ze względu na utratę siedlisk.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Czaplowate Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1827 roku Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Georga Waglera