Skulik łąkowiec (Scymnus frontalis) – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję od Półwyspu Iberyjskiego po Rosyjski Daleki Wschód i Chiny.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1781 roku przez Franza von Paulę Schranka pod nazwą Chrysomela alticus. W 1787 roku opisany został niezależnie przez Johana Christiana Fabriciusa pod nazwą Coccinella frontalis. Za ważną uchodzi ta druga nazwa o statusie nomen protectum, podczas gdy epitet nadany przez Schranka uznano za nomen oblivium.

Morfologia Chrząszcz o ciele w zarysie owalnym, długości od 2 do 3 mm, od 1,55 do 1,65 raza dłuższym niż szerszym. Głowa jest czarna, czasem z żółtą plamką na ciemieniu. Przedplecze jest czarne z zażółceniami w przednich kątach. Pokrywy są czarne, typowo z jedną lub dwiema parami czerwonożółtych lub czerwonych plam; plama przednia leży w przedniej połowie, w takiej samej odległości od szwu i brzegu bocznego, druga zaś w tylnej połowie. Czasem plamy przednia i tylna są wąsko połączone. Zdarzać się także może zanik obu plam i jednobarwność pokryw. Punktowanie pokryw jest raczej równomierne, co najwyżej ze śladowymi punktami większymi.