III Lubelski batalion etapowy – oddział wojsk wartowniczych i etapowych w okresie II Rzeczypospolitej pełniący między innymi służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.
Formowanie i zmiany organizacyjne Formowanie pododdziałów etapowych rozpoczęto na przełomie 1918-1919. W myśl rozkazu Naczelnego Dowództwa WP L24550/IV, rozkazem oficerskim nr 1 z 19 sierpnia 1919, z wszystkich formacji etapowych podległych DOE „Lwów“, sformowano 6 batalionów etapowych. 1 batalion etapowy (III Lubelski be) uzupełniono z kadry wartowniczej przy batalionie zapasowym 23 pułku piechoty. W jego skład weszły wszystkie formacje etapowe w powiatach: Brody, Radziechów, Kamionka Strumiłowa i Złoczów. Były to kompanie etapowe:5.,14.,20.,25.,35.,36.,40. i 41. Z nich utworzono etatowe 4 kompanie etapowe batalionu. Dowódcą batalionu został kpt. Władysław Pieniążek, a mp dowództwa batalionu stał się Złoczów. Otrzymał on nazwę okręgu generalnego i kolejny numer porządkowy oznaczany cyfrą rzymską. W myśl rozkazu NDWP nr 2900/IV z 30 stycznia 1920 I batalion etapowy stacjonujący w Złoczowie otrzymał nazwę III Lubelski batalion etapowy. Do batalionu wcielono żołnierzy starszych wiekiem i o słabszej kondycji fizycznej. Oficerowie i podoficerowie nie mieli większego doświadczenia bojowego.