III Litewsko-Białoruski batalion etapowy – oddział wojsk wartowniczych i etapowych w okresie II Rzeczypospolitej pełniący między innymi służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.
Formowanie i zmiany organizacyjne Formowanie batalionu rozpoczęto w 1919. Do batalionu wcielono żołnierzy starszych wiekiem i o słabszej kondycji fizycznej. Oficerowie i podoficerowie nie mieli większego doświadczenia bojowego. Batalion nie posiadał broni ciężkiej, a broń indywidualną żołnierzy stanowiły stare karabiny różnych wzorów z niewielką ilością amunicji.
Wiosną 1920 batalion podlegał Dowództwu Okręgu Etapowego „Mińsk”. We wrześniu batalion wchodził w skład IVb Brygady Etapowej. Dowództwo baonu stacjonowało w Brześciu Litewskim przy Dowództwie Powiatu Etapowego Brześć, 1. kompania w Małorycie 2. kompania w miejscowości Kostylów, a 3. kompania w Wysokiem Litewskim. Stan baonu wynosił wówczas 5 oficerów i 211 szeregowców. W październiku 1920 zreorganizowano brygady etapowe 4 Armii. Batalion wszedł w podporządkowanie dowódcy IVc Brygady Etapowej.