Następnie uczęszczał do szkoły sztuk plastycznych École Nationale des Arts Décoratifs w Villa Arson w Nicei, gdzie potwierdziło się jego zamiłowanie do rzeźby. Jego matka, świadoma trudności związanych z życiem w zawodzie artystycznym, starała się zniechęcić syna, ale została udobruchana rzeźbiarskim podarunkiem. Z jej błogosławieństwem wyjechał do Paryża, gdzie był uczniem Jules’a Dalou a następnie J.A. Falguière’a, w latach 1894–1902 wystawiał corocznie na Salon des artistes français (Salonie artystów francuskich), w roku 1899 otrzymał médaille vermeilleMédaille vermeille to po fr. dosł. czerwony medal lub odznaka, jednakże vermeille to także pozłacane srebro i o medal z niego chodzi. Wyróżnienia honorowe w latach 1895 i 1900 (Wystawa Światowa). Na początku XX wieku wyjechał do USA, gdzie był profesorem rzeźby w New York University Institute of Fine Arts. Wykonał szereg popiersi osób prywatnych i wystawił w Nowym Jorku w 1903 roku w Madison Square Garden.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Michel de Tarnowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.