Natomiast późniejsza, obecna nazwa nawiązuje do Świętego Idziego, który jest także patronem pobliskiego, zabytkowego kościoła św. Idziego położonego przy placu Katedralnym. Została ona nadana tej ulicy przez Zarząd Miejski Wrocławia w 1945 r. (okólnik nr 94 z 20.12.1945 r. w sprawie podania do wiadomości dalszych zmian nazw ulic na terenie miasta Wrocławia).
Układ drogowy Do ulicy przypisana jest droga gminna o długości 112 m.
Ulice i place łączące się z ulicą Świętego Idziego: Plac Kościelny Kapitulna.
Współcześnie samą ulicę, jak i ulice powiązane, przeznaczono dla ruchu pieszego, z dopuszczeniem dojazdu do obiektów wyłącznie dla ich użytkowników, pojazdów specjalnych i dostawczych.
Zabudowa i zagospodarowanie Początek ulicy znajduje się na skrzyżowaniu z placem Kościelnym. Oś widokową ulicy zamyka kolegiata Świętego Krzyża i św. Bartłomieja. W tym obszarze pierzeję północą stanowi pensjonat Jana Pawła II, pierzeję południową budynki pod numerami 1-9 powstałe w ramach odbudowy z lat 1974-1981 wraz z murem okalającym posesje położone przy ulicy Katedralnej.