Odbyła studia w Nowym Jorku (Uniwersytet Columbia) z zakresu pracy socjalnej i w 1956 otrzymała dyplom pracownika socjalnego. W 1963 powróciła do rodziny w Cleveland i kontynuowała badania ojca nad zrachowaniami seniorów z demencją. Wykorzystywała m.in. ROT, czyli technikę treningu orientacyjnego w rzeczywistości, metodę remotywacji i modyfikacji zachowań, ale nie była zadowolona z miernych wyników w tym zakresie. Postanowiła stworzyć zupełnie nowe podejście do zdezorientowanych ludzi starszych. W wyniku badań i obserwacji stworzyła własną koncepcję opieki nad osobami z demencją (prace w latach1963-1980). Jej teoria walidacji gerontologicznej jest jednym z najistotniejszych wkładów w wiedzę z zakresu opieki nad ludźmi starszymi. Bazą wyjściową dla metody nie jest otaczająca seniora rzeczywistość, ale emocje angażujące uwagę danej osoby, uzewnętrzniane przez niego na różnorodne sposoby. Założyła i kierowała Instytutem Walidacji (ang. Validation Training Institute).
Publikacje W 1982 roku opublikowała swoją pierwszą książkę: Validation: The Feil Method (później aktualizowaną).