Przez szereg lat zgromadzenie napotykało na szereg trudności, stwarzanych przez miejscowego biskupa diecezjalnego. Dopiero 30 lipca 1875 zakonnicy otrzymali dekret pochwalny z Rzymu, zaś oficjalne zatwierdzenie na prawie papieskim nastąpiło 5 września 1877.
Początkowo zgromadzenie prowadziło dom fromacyjny dla młodzieży w Bétharram, do którego rodzice oddawali swoje dzieci, prosząc o ich katolickie wychowanie i wykształcenie. Wraz z baskijskimi imigrantami ojcowie z Bétharram wyjeżdżali do Ameryki Łacińskiej, zakładając placówki misyjne w Argentynie, Urugwaju, Paragwaju i Brazylii. W XX wieku powstały wspólnoty klasztorne we Włoszech, Hiszpanii, Belgii, Wielkiej Brytanii i Chinach (Junnan). Obecnie zgromadzenie posiada również klasztory w Wybrzeżu Kości Słoniowej, Republice Środkowoafrykańskiej, Izraelu, Palestynie, Indiach, Tajlandii i Wietnamie. W 2014 zgromadzenie liczyło 326 zakonników (223 kapłanów) w 68 klasztorach.