Nakład Monety pięciohalerzowe bito na mocy ustawy z dnia 22 lipca 1922 roku o emisji dalszych drobnych monet. Wytwarzano je z mosiądzu (92% miedzi, 8% cynku), z krążków o masie 1,67 g (zgodnie z ustawą z kilograma surowca miało powstać 600 sztuk monet). Rozporządzeniem rządu z 7 sierpnia 1923 roku przewidziano, że do obiegu w formie monet o nominale 5 h zostanie wprowadzonych maksymalnie 5 mln koron, to jest 100 mln sztuk (ostatecznie łącznie wyemitowano więcej niż 107 mln pięciohalerzówek). Wzór monet oraz ich średnicę (16 mm) ustalono wydanym tego samego dnia zarządzeniem Urzędu Bankowego przy Ministerstwie Finansów. Monety te pozostawały w obiegu także po likwidacji państwa czechosłowackiego w 1939 roku. W Protektorat Czech i Moraw uległy demonetyzacji z dniem 30 września 1941 roku, choć dopuszczono możliwość ich wymiany w placówkach pocztowych i bankowych przez kolejne dwa miesiące. W Republice Słowackiej monety te wycofano z obiegu 30 grudnia 1942 roku.