1844), przedstawiciel kaliskiej społeczności ewangelickiej, nauczyciel jednej z kaliskich szkół, który w początkach XX wieku został sędzią gminnym i prezesem ochotniczej straży pożarnej w Stawiszynie, i Adela z domu Rüdigier.
Bratem Stefana był Teodor Botner (1888–1942), pedagog, działacz społeczny, absolwent Gimnazjum Klasycznego w Kaliszu, w latach 1922–1931 nauczyciel matematyki i fizyki w tej szkole, a następnie, do 1939 dyrektor gimnazjum w Pabianicach (obecnie I LO im. Jędrzeja Śniadeckiego), podczas wojny mieszkał w Krakowie.
Pozostali bracia to Edward, adwokat (ur. 1887, zm. w Auschwitz) i Juliusz, lekarz, który mieszkał w Rosji.
Przed I wojną światową Stefan Botner ukończył Gimnazjum Klasyczne w Kaliszu (obecnie I LO im. Adama Asnyka w Kaliszu), następnie podjął studia filologiczne na uniwersytecie w Warszawie, które po wybuchu I wojny światowej ukończył w 1915 na Uniwersytecie Moskiewskim.
Służba wojskowa w carskiej armii W 1916 został powołany do rosyjskiej armii, ukończył szkołę chorążych w Orianienbaumie, nie biorąc udziału w walkach.