Z uwagi jednak na ochronę cennego ekosystemu głębsze penetrowanie rezerwatu nie jest zalecane.
Ochrona obejmuje najwyższe połacie rezerwatu, szczytowe partie góry Keprník z obszarami subalpejskich hal pokrytych roślinnością wysokogórską oraz niższe partie stanowiące bazę boru świerkowego (z dominującym, chorągiewkowatym gatunkiem świerku), mającego charakter naturalnego lasu pierwotnego z domieszką klonu czy jarząbu. W niższych partiach można spotkać drzewostan bukowy oraz kilka stosunkowo dużych obszarów torfowisk (np. w pobliżu przełęczy Sedlo Trojmezí). Sztucznie wprowadzona przez człowieka kosodrzewina, sadzona w latach 1878–1895 (ok. 120 000 sadzonek), głównie w pobliżu połaci szczytów Keprník i Šerák jest obecnie uważana za szkodliwą dla naturalnego środowiska (wypiera lub niszczy rzadkie, pierwotne gatunki wysokogórskich łąk). Służby leśne (CHKO) Jeseníky rozpoczęły działania, poprzez np. karczowanie, w celu ograniczenia ich występowania. Część dzisiejszych drzewostanów została założona sztucznie poprzez zastosowane sadzonki świerkowe w 1856 roku z inicjatywy austriackiego stowarzyszenia na rzecz zalesiania wysokich stanowisk górskich. Ponadto na obszarze rezerwatu występują obszary gruzu skalnego tzw.