Dyrektor generalny służby zagranicznej (DGSZ) – wyższe stanowisko w służbie zagranicznej, członek kierownictwa Ministerstwa Spraw Zagranicznych.
DGSZ według ustawy z 2001 Utworzono je uchyloną Ustawą z 27 lipca 2001 roku o służbie zagranicznej (), zastępując stanowisko Dyrektora Generalnego Ministerstwa Spraw Zagranicznych.
Zgodnie z art. 6 ustawy, stanowisko dyrektora generalnego służby zagranicznej powoływał minister spraw zagranicznych. Dyrektor generalny służby zagranicznej był dyrektorem generalnym Ministerstw Spraw Zagranicznych w rozumieniu przepisów ustawy o służbie cywilnej zarówno wobec członków służby zagranicznej, jak i członków korpusu służby cywilnej. Dyrektor generalny służby zagranicznej zapewniał funkcjonowanie ministerstwa, warunki jego działania i organizację pracy oraz dokonywał czynności z zakresu prawa pracy wobec osób zatrudnionych w nim i realizował politykę personalną. Dyrektor generalny służby zagranicznej współdziałał ponadto z szefem służby cywilnej w realizowaniu przez niego zadań ustawowych.
Dyrektorem generalnym służby zagranicznej mogła zostać osoba posiadająca stopień dyplomatyczny. Najczęściej była to osoba w stopniu ambasadora tytularnego, która kierowała placówką jako ambasador lub konsul generalny.