Franciszek Rybczyński (ur. 25 września 1890 w Jabłowie, zm. 22 lutego 1956 w Olsztynie) – polski polityk socjalistyczny i komunistyczny, działacz związkowy, radny miast Bydgoszczy (1926-1928) i Poznania (1938–1939) z ramienia PPS.

Życiorys Wczesne lata Był synem Michała i Magdaleny z domu Kościelniak. Po ukończeniu szkoły ludowej, uczęszczał do Seminarium Nauczycielskiego w Bydgoszczy. W 1906 roku został wydalony z seminarium za udział rodzeństwa w strajku szkolnym. W tym samym roku podjął trzyletnią naukę zawodu kowala. Nie mogąc znaleźć zatrudnienia w rodzinnych stronach, w 1909 roku, wyjechał do Flensburga, gdzie pracował w stoczni okrętowej. Później odbył służbę wojskową, którą zakończył w stopniu kaprala. W latach 1911–1914 pracował jako kowal maszynowy w kopalni węgla w Eickel (dzisiaj dzielnica Herne). Podczas I wojny światowej został zmobilizowany. Ranny w rękę, w 1916 roku został zwolniony z wojska.

Prawdopodobnie na froncie zetknął się niemieckimi socjaldemokratami i to wpłynęło na jego późniejsze zaangażowanie polityczne. Od 1917 roku był członkiem SPD. Z ramienia partii wziął udział w kursie dla sekretarzy związkowych w Stuttgarcie. W 1918 roku był czynnym uczestnikiem rewolucji listopadowej.