Tadeusz Bartłomiej KaweckiW ewidencji wojskowej był określany jako Tadeusz I Kawecki celem odróżnienia od innego oficera o tej tożsamości, którym był lekarz z tytułem doktora, początkowo określany jako Tadeusz II Kawecki, a później jako Tadeusz Roman Kawecki. (ur. 21 maja 1886 w Ropie, zm. 21 października 1941 w ZSRR) – polski prawnik, podpułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, działacz społeczny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Piotra i Wandy z domu Wrońskiej, urodzony 21 maja 1886 w RopieRoczniki Oficerskie 1923, 1924, Rocznik Oficerski Rezerw 1934.. Uczęszczał do IV gimnazjum we Lwowie, gdzie w 1906 zdał egzamin dojrzałości. Ukończył Wydział Prawa i Umiejętności Politycznych na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, wraz z trzema egzaminami państwowymi i w 1912 uzyskał dyplom magistra prawa. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1915. W 1918 jego oddziałem macierzystym był Pułk Artylerii Polowej Nr 143.