Jan Karol KrajewskiW dokumentacji wojskowej figuruje jako Jan III Krajewski (ur. 10 grudnia 1895 w Ksanach na Kielecczyźnie, zm. między 4 a 7 kwietnia 1940 w Katyniu) – porucznik broni pancernych rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa i Marii z Zeydlerów. Dowborczyk. W 1920 członek załogi pociągu pancernego „Danuta”. W 1923 i 1924 roku był oficerem rezerwy 8 pułku piechoty Legionów w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 2495 lokatą w korpusie oficerów piechoty.
W okresie międzywojennym przydzielony w 1930 do 1 dyonu samochodowego. W 1931 ukończył kurs samochodowy w Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej. W 1932 był w kadrze 1 dywizjonu samochodowego w stopniu porucznika rezerwy ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 36 lokatą w korpusie oficerów rezerwy samochodowych. Był przydzielony do PKU Warszawa Miasto III.
Studiował w Wyższej Szkole Handlowej i prawo w grupie prawniczej Wydziału Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych Katolickiego Uniwersytetu LubelskiegoPawelec M. „Lista Katyńska KUL”, Przegląd Uniwersytecki, Rok XXII, nr 4 (126), lipiec-sierpień 2010, Lublin, s. 12. Pracował jako dziennikarzУБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, s. 420.. Mieszkał w Warszawie.