Jego pierwsze prace miały charakter biograficzny lecture-performance, które negocjowały miejsce artysty w schematycznej przestrzeni widza. Następne dzieła performera miały formę medialnych instalacji, poprzedzonych wielomiesięcznym procesem animacyjnym, zwiększonym o kwerendę związaną ze społecznością lokalną. Autor ponad czterdziestu przedsięwzięć tożsamościowych i partycypacyjnych. Choreograf i autor ruchu w ponad pięćdziesięciu produkcjach filmowych i spektaklach teatralnych m.in.: Symfonia Fabryki Ursus (Jaśmina Wójcik, Polski Instytut Sztuki Filmowej, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Wajda School, 2018) Zażynki (Katarzyna Kalwat, Teatr Polski, Poznań 2013) Królowa ciast (Katarzyna Kalwat, Teatr im. Jaracza, Olsztyn 2013) Dwunastu gniewnych ludzi (Radosław Rychcik, Teatr Nowy, Poznań 2012) Courtney Love (Monika Strzępka, Paweł Demirski, Teatr Polski, Wrocław 2012) Tęczowa Trybuna 2012 (Monika Strzępka, Paweł Demirski,Teatr Polski, Wrocław 2011) Położnice Szpitala Św. Zofii (Monika Strzępka, Paweł Demirski, Teatr Rozrywki, Chorzów 2011) W imię Jakuba S. (Monika Strzępka, Paweł Demirski, Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy im. G. Holoubka, Teatr Łaźnia Nowa, Warszawa 2011) Erynie zostaną za drzwiami (Narodowy Stary Teatr im.