Przez jakiś czas był także uczniem Jōhena (1166-1224), ucznia Hōnena. Jōhen był 12 opatem klasztoru Eikan-dō (永観堂), znanego także jako Zenrin-ji (禅林寺). Był zarazem pierwszym wyznawcą szkoły Jōdo na tym stanowisku. 13 opatem tego klasztoru został Shōkū, 14 opatem - uczeń Shōkū - Shōon (1201-1271), który sprawił, że klasztor ten stał się formalnie związany ze szkołą Czystej Krainy.
W 1213 r. Jien przekazał mu świątynię Ōjō w Nishiyamie, w której Shōkū zamieszkał. Jego odłam Jōdo-shū został nazwany seizan, a jest to sino-japońskie czytanie znaków tworzących słowo Nishiyama. Shōkū prowadził tam cały szereg różnorodnych praktyk, takich jak nieustanne śpiewanie nembutsu, ceremonie poświęcone buddzie Amidzie (6-krotnie każdego dnia), formalne dyskusje. Oprócz tego wkładał wiele wysiłku w szerzenie nauk Czystej Krainy. Jego nauczanie było mocno związane z doktryną tendai i miało dość arystokratyczny charakter. Zapewne to przyczyniło się do tego, że nie został zesłany w 1227 r..
Obecnie główną siedzibą seizan jest klasztor Kōmyō w miejscowości Ao.