W 1940 kontynuowała studia malarskie w Académie de la Grande Chaumière, po wkroczeniu do Francji wojsk hitlerowskich wyjechali do Algierii, a następnie we wrześniu 1940 do Londynu. Razem z mężem organizowali na zlecenie polskiego rządu na uchodźstwie wystawy artystyczne, w 1945 rozpoczęła roczne studia z garncarstwa w Central School of Art and Craft. Po ich ukończeniu wyjechała z mężem do stanu Parana w Brazylii, gdzie otworzyli studio artystyczne. Ich prace uczestniczyły w wystawach zbiorowych, zostały zauważone i wyróżnione, zaproszono Sadowskich do uczestnictwa w wystawie w Rio de Janeiro. Krystyna Sadowska wystawiła tam gobelin pt. Marzenie o Kanadzie, który zwrócił uwagę kanadyjskiej delegacji rządowej. Krystyna i Roman Sadowscy zostali zaproszeni do Kanady, gdzie zamieszkali w Nowej Szkocji i nauczali ceramiki w Halifaxie. Następnie zamieszkali w Indian Harbour, gdzie otworzyli studio malarskie i ceramiczne. Odwiedził ich tam Lawrence Artur Colley Panton, dyrektor Ontario College of Art, będąc pod wrażeniem ich twórczości zaproponował przeprowadzkę do Toronto i pracę w prowadzonej przez niego szkole. Nastąpiło to w 1953, Konrad nauczał garncarstwa i technik wypalania, a Krystyna ceramiki, projektowania i rzeźby ceramicznej. Równocześnie tworzyli, otworzyli studio w Aurorze, a latem przebywali w Indian Harbour.