Uczestnik kampanii ukraińskiej i wojny polsko-bolszewickiej (od 1 lipca 1919 dowodził plutonem w 14 pułku piechoty). Następnie przydzielony został, jako oficer ordynansowy, do dowództwa VII Brygady Piechoty (od 12 września 1920 do 28 kwietnia 1921).
Na dzień 1 czerwca 1921 w stopniu porucznika pełnił służbę w 14 pułku piechoty z Włocławka. Od dnia 1 lutego 1922 przebywał na kursie w warszawskiej Szkole Podchorążych. Z kursu tego powrócił 18 lipca 1922 i objął dowodzenie nad kompanią w 14 pułku piechoty. Dekretem Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego z dnia 3 maja 1922 (dekret L. 19400/O.V.) został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dnia 1 czerwca 1919 i 1510. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W dniach od 25 listopada 1922 do 29 stycznia 1923 zapoznawał się z pracą wyższych dowództw w Oddziale I Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu, a w okresie od 29 lipca 1923 do 14 grudnia 1923 przebywał na kursie w toruńskiej Centralnej Szkole Strzelniczej. W 1924 odbył (07.04.1924 – 27.07.1924) kurs oficerów żywnościowych przy Kierownictwie Rejonowym Intendentury w Toruniu. Służąc we włocławskim pułku zajmował w 1923 1351. lokatę wśród poruczników korpusu piechoty, a w roku 1934 – 502. lokatę.