Rysunki zostały w ostatnich czasach porysowane przez epokę lodową, razem z nimi powierzchnie skał.
Istnieją dwa rodzaje rycin: Rzeźby liniowe, pochodzące z epoki galijsko-rzymskiej, które występują po dziś dzień; Obrazki ze wcześniejszej epoki brązu, około 1 800 lub 1 500 przed Chrystusem, które zostały dokładnie wycięte w powierzchni z kwarcytu narzędziami krzemiennymi o średnicy od 1 do 5 mm.
Rysunki na szczycie Monte Bego przedstawiały rodzaj bóstwa występującego w plemionach Ligurii. Gniew i dobroć w postaci wody i burz. Ubóstwianie gór było tak samo, jak w wielu innych miejscach połączone z kultem byków. Połowa rysunków przedstawia bydło i ikony rogów. Ilustrowane uprawy polowe z pługami lub bronami oraz zwierzęta, które wtedy były częścią zagospodarowania.
Badania Pierwsza pisemna wzmianka o rysunkach skalnych pojawiła się w 1700. Systematyczne badania rozpoczęły się w ok. 1885 przez brytyjskiego przyrodnika, Clarenca Bicknella.
Pomiędzy 1927 i 1942 Carlo Conti, reprezentujący władze archeologiczne Piemont przedstawił wszystkie zdjęcia skalne na mapie i skatalogował je.