Wojciech Antoni Miciński herbu Łabędź (zm. 1 maja 1754 w Krakowie) – profesor prawa i rektor Akademii Krakowskiej, kanonik katedralny krakowski.

Życiorys Pochodził ze szlacheckiej rodziny z Mazowsza. Zapisał się na studia w Akademii Krakowskiej uzyskując w 1715 stopień bakałarza, a w 1717 stopień magistra nauk wyzwolonych. W latach 1718–1720 pełnił funkcję dyrektora szkoły kolonii akademickiej w Kętach. W latach 1720–1725 był profesorem retoryki, dialektyki i poetyki uczył w Szkołach Nowodworskich. W 1722 i 1728 był seniorem Bursy Jerozolimskiej, a w 1725 pełnił funkcję dziekana Wydziału Filozoficznego. Jednocześnie studiował nauki prawnicze, 6 lipca 1727 przeszedł do grona profesorów Kolegium Prawniczego. W 1729 został wysłany do Poznania, gdzie do 1 grudnia 1732 pełnił obowiązki dyrektora Kolegium Lubrańskiego.Jacek Wiesiołowski, "Krakowscy profesorowie Akademii Lubrańskiego" [w:] Kronika Miasta Poznania, 1999, nr 2 Po powrocie do Krakowa objął katedrę procedury sądowej zostając także proboszczem w Luborzycy. W 1734 został kanonikiem i kustoszem kościoła Wszystkich Świętych w Krakowie. W listopadzie 1740 otrzymał licencjat z prawa, a 30 stycznia 1741 został doktorem obojga praw.