W wyborach parlamentarnych w 1988 po raz pierwszy dostał się do izraelskiego parlamentu z listy Koalicji Pracy. W dwunastym Knesecie zasiadał w komisjach spraw zagranicznych i obrony; budownictwa; pracy i opieki społecznej oraz spraw gospodarczych. Stanął także na czele podkomisji ds. walki z wypadkami drogowymi oraz był członkiem komisji specjalnej ds. statusu kobiet. W kolejnych wyborach lewica startowała już jako Partia Pracy, a Zisman uzyskał reelekcję. W Knesecie trzynastej kadencji przewodniczył komisji absorpcji imigrantów oraz zasiadał w dwóch innych – spraw zagranicznych i obrony oraz budownictwa. Był przewodniczącym Partii Pracy w regionie Jerozolimy.
7 marca 1996 wraz z Awigdorem Kahalanim opuścili Partię Pracy, zakładając nowe ugrupowanie polityczne – Trzecią Drogę. W wyborach w 1996 partia ta wprowadziła do parlamentu czterech posłów – oprócz Zismana i Kahalaniego byli to Aleksander Lubocki i Jehuda Harel. W czternastym Knesecie Zisman przewodniczył komisji edukacji i kultury oraz zasiadał w dwóch innych – spraw wewnętrznych i środowiska oraz ds. zagranicznych pracowników. 29 marca 1999 opuścił Trzecią Drogę i do końca kadencji zasiadał w parlamencie jako poseł niezrzeszony. W majowych wyborach utracił miejsce w Knesecie.