Rozgrywki odbywały się nieregularnie, niektóre z sezonów nie dokończono z powodu częstych powstań.
Narastający konflikt arabsko-żydowski spowodował, że na początku 1947 Wielka Brytania zrzekła się roli mediatora w Palestynie. Sprawa Palestyny została poddana pod obrady Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, które przyjęło 29 listopada 1947 rezolucję nr 181 w sprawie rozwiązania konfliktu arabsko-żydowskiego, poprzez utworzenie dwóch państw: arabskiego i żydowskiego. 14 maja 1948 państwo Izrael proklamowało niepodległość. W 1948 Palestyński Związek piłki Nożnej zmienił nazwę na IFA. W sezonie 1949/50 startowała pierwsza edycja Mistrzostw Izraela. 13 klubów walczyło systemem ligowym w Liga Yisra’elit o tytuł mistrza kraju. Druga edycja odbyła się dwa lata później w sezonie 1951/1952 w Liga Alef (liga A). W 1954 liga zmieniła nazwę na Liga Leumit (liga narodowa).
Izraelska Premier-liga powstała w 1999 roku, by zastąpić Ligę Leumit (która stała się drugą warstwą), gdy Izraelski Związek Piłki Nożnej zdecydował się na przetasowanie wszystkich lig w nadziei na poprawę konkurencji.