Na emeryturę przeszła w 1901 roku, ale nadal prowadziła prywatną praktykę. Podczas wojen (1912–1913, 1915–1918) pracowała jako lekarz w Warnie. Była członkiem Towarzystwa Archeologicznego w Warnie i Warneńskiego Towarzystwa Medycznego. Zmarła w Warnie. Jej mąż Aleksander zmarł w 1904 roku. Nie mieli własnych dzieci, ale adoptowali syna Jurija.
Działalność charytatywna Od 1915 roku pracowała w kobiecej organizacji charytatywnej „Miłosyrdie”. Jako członek jej rady nadzorczej i przewodnicząca, doprowadziła do otwarcia w 1915 roku schroniska dla osób starszych i sierocińca w Warnie. W 1919 roku Gołowina, aby uczcić pamięć swojego męża Aleksandra Fedorowicza Gołowina (1850–1904), przekazała darowiznę, w celu stworzenia funduszu, który miał wspierać biednych, zdolnych uczniów z Liceum im. Ferdynanda I w Warnie. Fundusz działał do 1948 roku, kiedy jego aktywa zostały przejęte przez państwo. W 1927 roku Gołowina przekazała swój dom oddziałowi Związku Ochrony Dzieci w Warnie. Po załatwieniu formalności związanych z przyjęciem darowizny otwarto tam poradnię dla dzieci.