Porzucił on przemysł filmowy i skupił się na produkcji przedstawień teatralnych.
Odbiór Premiera kinowa i recenzje
13 marca 1921 The Call of Youth został wydany w Stanach Zjednoczonych przez Paramount Pictures w czterech rolkach o długości 1180 lub 1189 metrów. W Wielkiej Brytanii miał on premierę rok później, choć niektóre źródła podają, że zadebiutował na ekranach tamtejszych kin w 1920. Według Gene’a Adaira, podobnie jak The Great Day (1920), drugi z filmów Forda cieszył się uznaniem wśród brytyjskich widzów. Wiosną i latem 1922 wszedł na ekrany m.in. w Burnley w hrabstwie Lancashire, Portsmouth w Hampshire, Folkestone w hrabstwie Kent i w Leeds w West Yorkshire. Jesienią i zimą był premierowo wyświetlany w Gloucester w Gloucestershire, Grantham w Lincolnshire, Whitstable w Kent i Arbroath w hrabstwie Angus.
Jeden z krytyków przyznawał za pośrednictwem „The Timesa”: „Wierzymy, że pan Henry Arthur Jones napisał The Call of Youth specjalnie na potrzeby filmowej ekranizacji, a jeśli tak, to jest to interesujący dowód na to, że dramatopisarz wreszcie zaczyna zdawać sobie sprawę, że ekran może mieć dla niego wiele zalet, jeśli dba o pełne wykorzystanie nowej metody interpretacji swych pomysłów.