Prywatnie pozostała związana ze Szklarską Porębą, gdzie mieszkała z mężem i synem Markiem Puchałą. Działała w Związku Polskich Artystów Plastyków, angażując się w prace nad powstaniem jeleniogórskiego koła tej organizacji, któremu przewodniczyła przez pierwsze dwie kadencje. W 1976 doprowadziła do otwarcia w Biura Wystaw Artystycznych w Jeleniej Górze.
W 2012 r. artystka została odznaczona brązowym medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”.
Twórczość Artystka reprezentuje wrocławską szkołę szkła. Uznanie budziła już jej praca dyplomowa z 1958 r. – zestaw naczyń Biała nitka, zdobionych zatopioną nicią białego szkła. W pracy zawodowej początkowo kontynuowała eksperymenty z wzbogacaniem masy szklanej o barwki, brokat i tlenki metali.
Projektowała unikatowe szkło artystyczne w ramach indywidualnej działalności artystycznej oraz szkło użytkowe na potrzeby produkcji przemysłowej. Najbardziej ceniony jest jej dorobek z zakresu wzornictwa przemysłowego. Projektowała proste w kształcie wyroby ze szkła kryształowego, zdobione regularnymi zgeometryzowanymi szlifami. Wraz z mężem należy do czołowych reformatorów tej dyscypliny szklarskiej. Wprowadziła nowe zastosowania szlifu soczewkowego, którego zwielokrotniona postać powoduje wrażenie ruchu.