Ouyi Zhixu (chiń. 蕅益智旭, pinyin Ǒuyì Zhìxù ; ur. 1599, zm. 1655) – chiński mistrz chan okresu odrodzenia buddyzmu w XVII w. i 13 patriarcha Szkoły Czystej Krainy.
Życiorys Pochodził z Suzhou w prowincji Jiangsu.
W swojej młodości, od dwunastego roku życia, studiował konfucjanizm i całkowicie lekceważył buddyzm. Napisał nawet kilkadziesiąt esejów antybuddyjskich. Jednak w wieku 17 lat, po przeczytaniu pism Yunqiego Zhuhonga zmienił całkowicie swoje nastawienie i spalił swoje poprzednie eseje.
Według jego autobiografii przeżył swoje pierwsze „wielkie przebudzenie” w wieku 19 lat, gdy w czasie studiowania Dialogów konfucjańskich (chiń. Lunyu) natrafił na fragment, że „cały świat podda się życzliwości”, gdy ludzie powściągną się i powrócą do rytuałów.
W tym samym roku zmarł jego ojciec i Zhixu całkowicie poświęcił się buddyzmowi. Studiował sutry oraz praktykował intonowanie imienia buddy (nianfo).
W wieku 24 lat udał się do klasztoru, w którym został zaordynowany. Jego nauczycielem został mistrz chan Xueling, uczeń Hanshana Deqinga. W tym okresie całkowicie poświęcił się studiowaniu nauk jogaczary (chiń. faxiang) i doświadczył kolejnego „wielkiego przebudzenia” podczas medytacji chan.