Leczenie Opracowano jedynie leczenie objawowe. Zaleca się zastosowanie rybawiryny w przypadku zakażenia HEV 3 u chorych, którzy stosują leki immunosupresyjne lub z chorobami wątroby. W celu leczenia przewlekłego WZW typu E proponuje się początkowo zmniejszenie dawek leków immunosupresyjnych (jeśli pacjent je przyjmuje) oraz terapię rybawiryną i interferonem. W przypadku wystąpienia marskości wątroby u pacjentów z przewlekłą postacią choroby należy dokonać jej przeszczepienia.
Powikłania Choroba wywołana przez HEV 2 i 3 wiąże się z wieloma powikłaniami. Niektóre z nich to:
choroby układu nerwowego: zespół Guillaina-Barrégo (najczęściej), zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, poprzeczne zapalenie rdzenia, porażenie nerwu twarzowego, neuropatia obwodowa, zapalenie nerwu przedsionkowego, niezborność ruchów, poliradikulopatia, zapalenie trzustki, błoniaste lub błoniastorozplemowe kłębuszkowe zapalenie nerek, anemia aplastyczna, zapalenie stawów.
Rokowanie Śmiertelność choroby wywołanej przez HEV 1 lub 2 wynosi około 0,2–4%, jednak u niemowląt sięga ona nawet 10%;