Układ grupowy MNS – jeden z 48 układów grup krwi człowieka (układ 002 według International Society of Blood Transfusion). Składa się z powszechnie występujących antygenów M, N, S i s oraz 42 antygenów rzadkich kodowanych przez geny GYPA i GYPB zlokalizowane na chromosomie 4. Przeciwciała anty-M, anty-S i anty-s mają znaczenie kliniczne, ponieważ mogą powodować hemolityczną reakcję poprzetoczeniową oraz konflikt serologicznyMateriały dydaktyczne Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Warszawie, Warszawa 2013, s. 57..
Historia Układ grupowy MN został odkryty przez Karla Landsteinera i w 1927 r., jako drugi układ grupowy krwi u człowieka. W 1977 r. zespół Elwiry Lisowskiej wykazał, że antygeny M i N różnią się resztami aminokwasowymi glikoforyny A w pozycjach 1 i 5. Sekwencje aminokwasowe N-końcowych fragmentów glikoforyny A są następujące (pogrubione są pozycje z różnymi resztami aminokwasowymi):
Glikoforyna A typu M: H2N-Ser-Ser-Thr-Thr-Gly-Val-...
Glikoforyna A typu N: H2N-Leu-Ser-Thr-Thr-Glu-Val-...
Reszty Ser i Thr są O-glikozylowane, a w skład epitopu wchodzą łańcuchy cukrowe.