200px|mały|Nagrobek na cmentarzu w Istebnej Jan Kawulok (ur. 20 września 1899 w Istebnej, zm. 13 maja 1976Pokropek Marian: Biogram J. Kawuloka na stronie nagrody im. Oskara Kolberga tamże) – polski regionalista, twórca instrumentów ludowych, multiinstrumentalista i gawędziarz.
Życiorys URodził się w rodzinie Michała Kawuloka, zwanego „królem gór” – istebniańskiego działacza społecznego, członka Polskiego Stronnictwa Ludowego, oraz Ewy z domu Kukuczka. Początkowo Jan był kształcony na lekarza, jednak z powodów finansowych jego edukacja zakończyła się na szkole podstawowej. W latach 1918–1920 przebywał we Francji, gdzie pracował zarobkowo. Po powrocie do Polski zajął się pasterstwem i pracą na szałasie położonym na stokach Baraniej Góry. Samodzielnie studiował książki medyczne, dzięki którym nabył umiejętność nastawiania kości i leczenia złamań, najpierw u zwierząt, a następnie u ludzi. W 1931 roku ożenił się z Franciszką Legierską (1910–2006). W 1938 roku na świat przyszły jego córki-bliźniaczki, z których jedna zmarła tuż po porodzie, a druga otrzymała na imię Zuzanna.