W 1975 osiągnięto pełną zdolność produkcyjną, wytwarzając 1,5 mln m² dywanów, a także 0,5 mln m² tkanin obiciowych i wyrobów igłowych. Szczególnie istotnym osiągnięciem było skuteczne wejście na zagraniczne rynki zbytu, m.in. rynki krajów arabskich. Tradycyjne dywany z Dywilanu chętnie kupowali nawet arabscy szejkowie. W latach 1975–976 na tamtejszy rynek eksportowano 40% produkcji, a w 1979 już 60%.
W 1974 w drodze konkursu ogłoszonego wśród pracowników fabryka zyskała nową nazwę Fabryka Dywanów Dywilan.
III Rzeczpospolita Początek lat 90. przeszedł do historii firmy jako okres typowych problemów dla większości przedsiębiorstw przemysłu lekkiego w kraju. Na problemy finansowe duży wpływ miała wojna w Zatoce Perskiej, która przerwała znaczne dostawy na tamtejszy rynek. Z dnia na dzień fabryka pozostała z nie wysłanymi dywanami, za co z kolei budżet państwa obciążył fabrykę karą za ponadnormatywne zapasy.
Producent dywanów Dywilan nie sprostał tym wyzwaniom i narastające zadłużenie doprowadziło do ogłoszenia w czerwcu 1999 r. upadłości przedsiębiorstwa. Budynki i maszyny kupiło kilkunastu prywatnych przedsiębiorców, dokumenty przekazano do archiwum i Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, a dywany propagandowe i okolicznościowe do Muzeum Zamoyskich w Kozłówce.