page=3|thumb|Zdigitalizowany chiński oryginał Kanonu Żółtego Cesarza Huangdi neijing (, dosłownie Wewnętrzny kanon Żółtego Cesarza, tłumaczone jako Kanon medycyny Żółtego Cesarza) – najstarszy całościowy chiński traktat medyczny, skompilowany w epoce Wczesnej dynastii Han (202 p.n.e. - 9 n.e.), łączony z mityczną postacią Żółtego Cesarza (Huang Di).

Tytuł Huangdi neijing odnosi się do czterech ksiąg: Su wen (), Ling shu (), Tai su () i Ming tang (); Tai su pokrywa się w znacznej części z Su wen, z Ming tang przetrwała tylko przedmowa i jeden rozdział (oraz cytaty w innych dziełach). Od czasu Północnej dynastii Song, Huangdi neijing jest używane jako zbiorczy tytuł dwóch ksiąg, Su wen i Ling shu. Nie jest jasne co oznacza nei („wewnętrzny”) w tytule księgi; Księga Hanów wspomina o istnieniu Huangdi waijing – Zewnętrznego kanonu Żółtego Cesarza, ale nic nie wiadomo o jej zawartości, ani na czym miała polegać różnica między „wewnętrznym” a „zewnętrznym”.

Teksty składające się na księgę pochodzą z IV–I w. p.n.e.;