Por. nr 603a, s. 149..
Kolejny kasztelanów – Boksa z Olszowej, będący zarazem dziedzicem Kobylanki Dolnej i Górnej oraz części Klęczan wzmiankowany jest po raz pierwszy 15 września 1391 r., gdy odstępuje grunty Mikołajowi WyczliczceKsięgi ławnicze krakowskie 1365-1376 i 1390-1397, wyd. S. Krzyżanowski, Kraków 1904, nr 1376, s. 164.. Na podstawie analizy źródeł można powiedzieć, że kasztelan Boksa nie mógł uporać się z problemami natury finansowej. Dążąc do spłaty długów sprzedał położony w diecezji krakowskiej jeden ze swych folwarków. Transakcja sprzedaży opiewała na kwotę 20 grzywienSPPP, cz. 1, t. 8, nr 207, 225, 276, 662.. Śmierć Boksy nastąpiła w 1401 bądź 1402 r.Urzędnicy małopolscy XII-XV w. Spisy, nr 604, s. 149. Zaabsorbowany procesami oraz problemami natury majątkowej raczej rzadko przebywał w Łukowie zajmując się sprawami kasztelanii.
Ostatni kasztelanowie łukowscy w średniowieczu to Niemierza i Stanisław z Obór herbu Pierzchała. Pierwszego wymieniają źródła w 1415 r.Archiwum Komisji Historycznej Polskiej Akademii Umiejętności w Krakowie (AKH), wyd. K. Fedorowicz, t. 8, Kraków 1888, s. 175., drugiego zaś w 1428 r.Urzędnicy małopolscy XII-XV w. Spisy, nr 606, s. 149.