Badanie IOS można wykonać już u dwulatków, a górna granica wieku dla tej metody praktycznie nie istnieje.
Oscylometria impulsowa stanowi przydatne narzędzie w diagnostyce, monitorowaniu oraz przewidywaniu zaostrzeń wielu chorób układu oddechowego, takich jak astma (w tym astma wczesnodziecięca), dysplazja oskrzelowo-płucna, choroby śródmiąższowe czy przewlekła obturacyjna choroba płuc (POCHP).
Metoda ma potwierdzoną zgodność oceny oporu dróg oddechowych dokonanej metodą oscylometrii impulsowej z wynikami pletyzmografii i spirometrii.
W odniesieniu do spirometrii, oscylometria ma znacznie większą czułość w ocenie obwodowych, drobnych dróg oddechowych. Wykazano, że analiza oporów oddechowych (R) i reaktancji (X) pomaga rozróżnić astmę i POChP, a także dostarcza więcej przydatnych informacji niż spirometria na temat patofizjologii astmy i POChP.