Andermattenem dokonał pierwszego wejścia południowo-wschodnią granią na Zinalrothorn (4 221 m; obecnie jest to tzw. droga normalna na ten szczyt).
W 1873 r. postawił sobie wyzwanie zdobycia niepokonanych do tej pory iglic Les Drus w masywie Mont Blanc. Pierwsze próby, w których skoncentrowal się na wejściu na Petit Dru, miały miejsce do 18 do 21 września tego roku i zakończyły się fiaskiem. W następnych latach podejmował kolejne próby, które również były bezowocne. Dopiero dziewiętnasta próba, podjęta 12 września 1878 r., zakończyła się sukcesem: w zespole z J. W. Hartleyem, A. Burgenerem i K. Maurerem Dent zdobył Grand Dru ścianą południowo-wschodnią. W tym samym 1878 r. wraz z przewodnikiem J. Jaunem dokonał wejścia ścianą wschodnią na Bietschhorn (3934 m) w Alpach Berneńskich. Następny rok (1879) był ostatnim w jego działalności alpejskiej. Dokonał w nim m.in. wraz z trzyosobowym zespołem pierwszego wejścia na Aiguille du Midi ponadtysiącmetrową ścianą północno-wschodnią, wprost z Chamonix.
W następnych latach poświęcał swój czas wolny od zajęć zawodowych eksploracji Kaukazu. W latach 1886 i 1888 podejmował bezowocne próby zdobycia drugiego co do wysokości szczytu Kaukazu – Dychtau (5205 m). W trakcie wyprawy z 1886 r. wraz z W. F.