W stronę radykalnego behawioryzmu Skinner zdefiniował psychologię jako naukę o zachowaniu ludzi i innych organizmów. Twierdził on, że mentalistyczne wyjaśnianie ludzkiego zachowania miało swoje źródła w animizmie i utrzymało się ono z powodu swojej użyteczności w wyjaśnianiu zjawisk odbiegających od normy, nieoczekiwanych zachowań. Świadomościowy sposób wyjaśniania zachowania uważał za niewłaściwy, nie tłumaczący niczego, swego rodzaju tworzenie błędnego koła wyjaśnień.
Pierwsze pełnoprawne kroki w stronę wyjaśnienia zachowań uważanych za przejawy świadomości i zdolności umysłowych upatrywał w eksperymentach w skrzynce problemowej Thorndike'a. Następnym krokiem w stronę radykalnego behawioryzmu był manifest behawiorystyczny Watsona, który jako pierwszy definiował psychologię jako naukę o zachowaniu i negował istnienie wyobrażeń. Skinner całkowicie wyeliminował mentalistyczne podejście do zachowań wewnątrz organizmu postulując jednolity charakter zdarzeń wewnątrz jak i na zewnątrz organizmu.