Co więcej, tworząc łatwe połączenie między Wielkimi Jeziorami i Atlantykiem, otworzył wnętrze Ameryki i walnie przyczynił się do rozwoju miast takich jak Cleveland, Detroit i Chicago.
W następnych latach obok kanału Erie zbudowano system mniejszych kanałów łączących go między innymi z jeziorami Ontario i Champlain. W XIX wieku kanał poszerzono dwukrotnie. Między 1905 i 1918 przeprowadzono szeroko zakrojone unowocześnienie szlaku wodnego. W wielu miejscach drogę wodną przeprowadzono równolegle do starego kanału, często wykorzystując skanalizowane koryta rzek, które stary kanał omijał. Nowy szlak wodny przemianowano na New York State Barge Canal. Po otwarciu nowego szlaku wiele starych odcinków Kanału Erie zostało zakopanych, wiele innych popadło w ruinę. Z kolei nowy kanał odnotował drastyczny spadek ruchu wodnego w drugiej połowie XX wieku i utracił swoje znaczenie, głównie z powodu otwarcia dużo dogodniejszej Drogi Wodnej Świętego Wawrzyńca. Obecnie wiele jego odcinków jest przekształcanych w obiekty rekreacyjne.
Kanał Erie był wielkim osiągnięciem inżynieryjnym, m.in. z tego powodu, że jego duża część została wykuta w litej skale oraz iż był kopany ręcznie, a także że przebiegał przez centra miast. Tysiące robotników-imigrantów zmarłych z wycieńczenia podczas prac pochowano bezimiennie wzdłuż trasy kanału.
Zobacz też Kanał Morris kanał wodny
Linki zewnętrzne
Stare fotografie kanału Erie
Erie, Kanał