Prace posuwały się szybko, pracowano pod presją czasu. Zakładano, że szybowiec zostanie wykorzystany podczas startów na Mistrzostwach Świata w Szybownictwie w Kolonii w 1960 roku. W trakcie prac pierwotny projekt uległ daleko idącym zmianom, właściwie zachowano tylko główne założenia konstrukcyjne dotyczące aerodynamiki. Nowatorskie było wprowadzenie leżącej pozycji pilota oraz skośne usterzenie kierunku.
Już 2 maja 1960 roku na lotnisku w Bielsku-Białej Adam Zientek oblatał pierwszy prototyp oznaczony numerem fabrycznym B-277 i numerem rejestracyjnym SP-2069. Szybowiec został oceniony pozytywnie, posiadał jednak kilka wad: małą podłużną stateczność statyczną, długi rozbieg oraz za małą powierzchnię hamulców aerodynamicznych.
Wady te zostały usunięte w drugim egzemplarzu, SZD-24A o nr fabrycznym B-278 i znakach rejestracyjnych SP-2070, który został oblatany 24 maja 1960 roku przez Stanisława Skrzydlewskiego. W trakcie prób stwierdzono kilka dodatkowych problemów eksploatacyjnych, m.in.: szybkie zużywanie się płozy przedniej oraz słabą widoczność do przodu.
Na Mistrzostwach Świata w Kolonii w 1960 roku Adam Witek zajął 3.