W marcu 1920 zlikwidowało dotychczasowe fronty, a walczące wojska podzielono na armie. Każdej armii przydzielono jeden okręg etapowy. OE „Tarnopol” przydzielono 6 Armii. Do dyspozycji Okręg otrzymał następujące bataliony etapowe: III Lubelski, III Łódzki, I, II, III Lwowski, III Kielecki. W trakcie formowania były V i VI Lwowski bataliony etapowe. Południową granicę OE Tarnopol wyznaczał bieg Dniestru, zachodnią: zachodnie granice powiatów Czortków, Trembowla, Tarnopol. Granicę północną stanowiły: północna granica powiatu Zbaraż, linia od miejscowości Toki do granicy powiatu Płoskirów oddzielająca część powiatu Starokonstantynów i podporządkowująca go DPE Płoskirów, północna granica powiatów Płoskirów i Latyczów oraz rzeka Boh.
Wyłączenie ostatnich powiatów Galicji Wschodniej z obszaru wojennego wiązało się z opuszczeniem Tarnopola przez dowództwo OE i przeniesieniem go do Płoskirowa. W związku z tym zapowiedziano zmianę nazwy OE Tarnopol na OE Płoskirów. W tym czasie DOE dysponowało ośmioma batalionami etapowymi. 1 marca 1920 okręg etapowy liczył w stanie wyżywienia 577 oficerów, 12 638 podoficerów i szeregowców, w stanie bojowym 59 oficerów, 6677 podoficerów i szeregowców. Dysponował 62 karabinami maszynowymi.