Bolesławem Leszczyną-Skarszewskim, Owrucz z płk. Władysławem Młockim, Zasław z płk. Mieczysławem Przewłockim, Zwiahel z płk. Walerym Kuncewiczem i część powiatu Starokonstantynów z płk. Władysławem Sławińskim. DPE „Owrucz” podlegała stacja etapowa „Olewsk”, DPE „Zasław” - stacja etapowa Szepetówka, DPE „Zwiahel” - stacje etapowe Baranówka, Połonne, Jemiłczyn, Korzec, Lubar.
W maju Równieński Okręg Etapowy postawiono w stan likwidacji. Na jego bazie miało powstać Dowództwo Okręgu Etapowego „Szepetówka”. Jego dowództwo, sztab, intendentura i inne komórki otrzymały rozkaz przeniesienia się do Szepetówki 10 czerwca. Żandarmeria miała oczekiwać na przygotowanie kwater w Szepetówce. W Równem pozostawały nadal sztab i dwie kompanie II lubelskiego batalionu etapowego.
Walki odwrotowe Kiedy dowództwo Frontu Ukraińskiego wydało rozkaz przejścia do obrony na linii Słuczy, z oddziałów DOE „Równe” sformowano grupę taktyczną płk. Nowakowskiego w skład której wchodziły: batalion wartowniczy, trzy kompanie z I i II lubelskich oraz II łódzkiego batalionów etapowych i plutonu żandarmerii. Zadania grupy okazały się nieadekwatne do jej możliwości. Jej 4 kompania I Lubelskiego be, licząca 117 żołnierzy, musiała obsadzić trzynastokilometrowy odcinek Słuczy od Lubaru po Czantorię.